Nico Bogaerts

Tellen

2009-04-23T20:25:00.004+02:00

Een hallucinant stukje aankondigingspolitiek was het van Caroline Gennez, vandaag in Ter Zake. Gênant. Kijk hier.

Opnieuw

2009-04-23T20:23:00.006+02:00

Hier gaan we weer. Al een tijd kriebelt het. Heb ik zin om af en toe nog eens iets aan de wereld toe te vertrouwen. Niet dat het nu niet goed gaat. Integendeel. Voorlopig stel ik het wel. Ook met de gezondheid. Maar die weblog vorig jaar was wel leuk. En de goesting is altijd gebleven.

Iemand iets zeggen ga ik niet doen. Maar ik ben wel benieuwd wie er hier af en toe zal komen kijken. Aarzel niet om te reageren.

Fijn publiek

2008-07-06T10:01:00.001+02:00

Gedaan. Finito. Dit is het laatste stuk voor mijn weblog. Hiermee sluit ik een hoofdstuk af. Of dat probeer ik toch. De rest van de zomer ga ik recupereren, genieten én focussen op iets nieuws. De zomer bijvoorbeeld. Of het werk. Of 2009.

Zes sessies of achttien chemo’s sinds februari. Het is goed geweest. En nu ook de beslommeringen van de laatste chemo zo goed als achter de rug zijn, is het echt voorbij. Eindelijk. Ben ik nu genezen? Nee. Kan het allemaal terugkomen? Ja. Wanneer? Weet niemand. Wat zegt de dokter? Hij hoopt dat het een tijd weg blijft. Wat is een tijd? Enkele jaren (sic). Wat zeg jij? Weinig. Ik probeer vooruit te kijken. Ik maak me zorgen maar niet al teveel. Heb vooral goesting in de zomer, en ga nadien terug werken. Wat komt moet komen. Niemand heeft een glazen bol. En ik weet dat er vroeg of laat terug problemen opduiken. Maar wel liever laat. En wat dan? Nieuwe chemo? Beenmergtransplantatie? Stamcellen?

Het afgelopen anderhalf jaar was hels. En hard. Ik ben meer dan eens mezelf tegengekomen. Ik heb gedacht dat ik dood ging. Dat ik maanden aan mijn bed zou gekluisterd blijven. Dat ik met een stok zou moeten lopen. (Onnozel. Ik weet het.) Dat het fout zou aflopen. Ik ben nerveus geweest. En erg onrustig. De onzekerheid was soms niet te harden. Ik heb veel wakker gelegen.

Maar ik ben ook best trots op mezelf. Om wat ik gepresteerd heb. Ik heb het toch maar allemaal gedaan, beleefd, doorstaan. Ik weet nog meer dan vroeger dat zelfzorg belangrijk is. Eigenlijk komt het hier op neer. Ziek zijn moet je leren. Je moet het aanvaarden. Je erbij neer leggen. Maar er ook mee leren omgaan. (De wereld valt niet stil als je ziek wordt. Iedereen doet gewoon voort met zijn of haar leven. Stel je voor. Heel nare maar ook relativerende ervaring.) En naar je zelf luisteren. Je lichaam. Je gevoelens. Je wensen en dromen. Dat is trouwens makkelijker neer te schrijven dan het ook echt te doen.

Zowat zes maand geleden ben ik deze blog begonnen om mijn tijd te vullen. Om me bezig te houden. Maar ook om mensen mee te nemen in mijn verhaal. Of om ze op een betrokken afstand te kunnen houden. Ik vond het leuk om te doen. De reacties waren veelal positief. Er werd druk gelezen, bekeken en becommentarieerd. Waarvoor dank.

Als het opnieuw fout gaat, hoor je me weer. Zeker met update-mails. Misschien ook met een blog. Wie weet. Ook dat zien we wel. In ieder geval voor deze keer - bedankt aan allen voor de positieve vibes. U was een fijn publiek.

Nog één vraag. Blijf wel duimen. Het zal nog nodig zijn.

Nico

40

2008-07-06T00:01:00.004+02:00

Ons Ilse - mijn zus - wordt er vandaag 40. Happy birthday!
Zij vindt het trouwens niet erg. Ik daarentegen... In ieder geval. Speciaal voor haar. Angelo Branduardi.

Snakken

2008-07-05T08:00:00.001+02:00

Hoe het gaat? Wel. Gisteren maar zo zo. Platten toebak. En balancerend tussen een-oef-en-een-waarom-nog-niet-gedaan gevoel. Ik was ook verveeld. Tien keer de KNACK doorgebladerd. Uren gesurft en niets gezien, laat staan gelezen, wat echt de moeite waard was. De radio op en af. Kortom: belabberd.

Vandaag lijkt het beter. Maar ik snak naar het moment dat het echt over is. Ik heb denk ik nog nooit zo hard gesnakt.

In de KNACK staat er wel een scherpe column van Stijn Tormans over de Lange Wapper.

Sigur Ròs

2008-07-04T00:01:00.004+02:00

Een mooie video van de IJslandse formatie Sigur Ros. Het is de clip van hun laatste singel 'Gobbledigook'. Geweldige muziek. Echt mijn ding. Ze staan dit weekend op de wei van Werchter. Later deze zomer ook op Pukkelpop. Jammer genoeg moet ik twee keer passen.

Voor de liefhebbers. De Standaard heeft een leuke livelog vanop Werchter.

Lange Wapper (6)

2008-07-03T10:58:00.005+02:00

Vandaag mailde Caroline Gennez haar antwoord op mijn vragen aan de SP.a over de Lange Wapper-brug. Bart Martens stuurde mij evenwel nog geen mail. Maar bij deze. Case (voorlopig) closed.

Beste Nico,
Dank voor uw mail over de Oosterweelverbinding. De voorbije weken is hier inderdaad veel om te doen geweest. De beslissing van de Vlaamse regering van vorige vrijdag lijkt me dan ook een goede stap. Ik had hier ook erg op aangedrongen.
De beslissing van de Vlaamse regering toont alvast aan dat wij wel bereid zijn om mogelijke alternatieven opnieuw te overwegen. Zonder taboes.
Over de concrete elementen hebt u ondertussen een uitgebreid antwoord van Bart Martens ontvangen. Zowel hij als Toon Wassenberg volgen dit dossier van nabij op in de Antwerpse gemeenteraad. En delen vele van uw bekommernissen.
Met vriendelijke groeten,
Caroline Gennez,
voorzitter

Bleiten

2008-07-03T10:40:00.002+02:00

Hier moet ik mee huilen sé.

Bed

2008-07-03T08:58:00.005+02:00

Het gaat met mij. Mijn leven speelt zich dezer dagen af op 1,80 meter op 2 meter. Ons bed dus. Ik lig er de hele dag te slapen, te soezen en films te kijken. Halverwege de film val ik gegarandeerd in slaap. En 's avonds idem dito. Om half negen het bed in. Ik ben dus moe. Heel moe. Voor de rest zijn de beslommeringen dezelfde als anders: voos, vies, draaiierig en koppijn. Maar het is zeker niet erger. En het is de laatste keer. Dat begint zo stilaan echt door te dringen. Olé.

Leuk speleding

2008-07-03T00:01:00.000+02:00

Een leuk speleding voor mensen met teveel tijd, als ik dus.

Met dank aan de weblog voor gevorderden van Mrs. B.

Sessie 6 / Dag 3

2008-07-02T13:23:00.004+02:00

Geen euforie, eerder iets van gelatenheid maar zeker ook wel blij. Het is over. Alle nodige chemo zit er in. Eindelijk. De dokter hoopt dat het voor enkele jaren ok is. Ik hoop samen met hem. Maar we zien wel. Vandaag is alles voos.

Sessie 6 / Dag 2

2008-07-01T08:40:00.003+02:00

Dag twee zit er op. Ik ga slapen.

Het nieuwe album 'To Survive' van Joan As Policewoman wordt vanmiddag mijn muzikaal maatje. Met dank aan de Thumb Girls.

Sessie 6 / Dag 1

2008-06-30T17:58:00.005+02:00

Het was een lange dag vandaag. Half acht tot bijna half zes. Het was er druk. Lang wachten. Een druppelteller die ik niet begreep. En een apotheker die niet kon volgen. Maar dag één van sessie zes zit er op. Dat is het belangrijkste. Dat de beslommeringen nu al opspelen neem ik er bij.

Op de I-Pod vandaag Alexandre Tharaud.

Storm

2008-06-29T00:02:00.000+02:00

Er is storm op komst. De tekst komt niet overeen. De titel des te meer. Stormy Weathers. Gezongen door Ella Fitzgerald, midden jaren zeventig. Het is een schoon nummer. En het gaat me door de komende dagen heen helpen. Het moet me door de komende dagen helpen. Vanaf maandag half acht 's morgens. Nog één sessie te gaan. Nog drie dagen. Nog één week beslommeringen.

Cool

2008-06-29T00:01:00.009+02:00

Cool was het ordewoord vandaag. Skaters zijn cool. Hot Wheels zijn cool. Robotten zijn cool. En Bliksem McQueen is nog cooler. Aldus Lasse gisteren en vandaag. Hij was onze gast. Net 6 geworden. Op onze trip door de stad vonden L. en ik vooral de zomerbar van het Park Spoor Noord cool. Met een mega-ontbijt. Lekker, vriendelijk én dus cool.

Here today, gone tomorrow

2008-06-28T00:01:00.003+02:00

Een kunstproject van fijne mensen. Het is volgend weekend zeker een bezoek waard.

Lange Wapper (5)

2008-06-27T14:50:00.000+02:00

Goed nieuws. "De Vlaamse regering heeft beslist een onafhankelijk onderzoek te laten uitvoeren naar de alternatieven voor de Antwerpse Oosterweelverbinding. Dat heeft Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) bekendgemaakt na afloop van de Vlaamse ministerraad. Bedoeling is om alle alternatieven voor het gekozen tracé grondig te laten onderzoeken door een onafhankelijke deskundige. Er bestaan twee belangrijke alternatieven voor het huidige tracé van de Oosterweelverbinding, inclusief Lange Wapper. Zo is er een tunnelvariant en een voorstel van alternatief tracé van het Antwerpse bewonerscollectief stRaten-Generaal (SG)." Aldus een bericht van Belga.

Dit is alvast stap 1. Maandag komt de Vlaamse regering samen om over de aanstelling van de onafhankelijke expert afspraken te maken. Hopelijk wordt het een echt onafhankelijk onderzoek, en dus niet door iemand die op de loonlijst staat van een onderaanneming van de BAM.

Tussen haken. Op mijn brief naar een aantal prominente SP.a-ers kreeg ik nog steeds geen reactie. Je kan mijn brief hier lezen. Ik verwachtte toch wel enige reactie. Een mail. Een brief. Een antwoord. Een woord van begrip. Maar niets. Nada.

Respect

2008-06-27T09:01:00.001+02:00

Eerder deze week kreeg ik een mail van iemand die jonger is dan ik, ook ziek, en er op een toch wel zeer-ok-manier weet mee om te gaan.

"Ik heb mij voorgenomen er het beste van te maken, voor kwaliteit te gaan, en vooral iets te betekenen voor anderen. Ik probeer fysiek in 'topvorm' te blijven om aftakeling tegen te gaan, ik let op mijn voeding, ik lees zeer veel om op de hoogte te blijven, en ja, wie weet wat brengt de medische wetenschap nog voor mensen als ons? (...) Ik ben ervan overtuigd dat sommigen in enkele jaren een veel rijker en nuttiger leven kunnen leiden dan anderen in decennia kunnen doen. Het is de kwaliteit en de inhoud die telt. Je kan het in zekere zin ook als een bevrijding zien, je kan je op iets gaan toeleggen dat je graag doet of dat je interesseert, je kan voor een stuk verantwoordelijkheid loslaten, of je kan je inzetten voor anderen. In zo'n periodes kan je jezelf gaan (her)ontdekken, en je komt vaak tot verrassende vaststellingen."

Wel. Nu ik nog.

Sprankelend Spanje

2008-06-26T22:06:00.006+02:00

Misschien had ik er toch beter geld op ingezet. Spanje en Duitsland spelen zondag de EK-finale. Zoals ik eerder voorspeld heb. Ik schreef ook al dat Spanje zondag zal winnen met 2-1. Wie durft voor een fles bubbels?

Resto

2008-06-26T10:14:00.014+02:00

Nood aan resto-ideeën?

Maandagavond werden we door de mama getrakteerd in Bien Soigné op de Kleine Markt (tussen het Mechelseplein en de Kammenstraat). Een klein maar fijn restaurant. Mijn filet pur Rossini was briljant. De tonijn van de sashimi kwam precies net uit het water. Mooi bordeauxrood. Het is een aanrader. Enkel open in de week en je moet reserveren. Anders lukt het niet.

Gisterenavond zijn we dan onder ons tweeën - voor de verjaardag - gaan eten in de Hungry Henrietta, een Antwerpse klassieker aan de Lombardenvest. Tomaat garnaal als opener bij mij, voor Lodewijk vanzelfsprekend de kalfszwezerikken. Nadien hadden we allebei een kalfslapje met citroen en prinsessenboontjes. Eenvoudig hemels. Bovendien gebeurde de bediening met de grootste glimlach. Altijd een leuke extra. Niet vergeten. Ook dit restaurant is enkel open in de week.

34

2008-06-25T00:01:00.001+02:00

Er is niets mis met 34. Waarvoor dank aan Wikipedia.

34 is het natuurlijke getal volgend op 33 en voorafgaand aan 35. 34 heeft vier delers, 1, 2, 17 en zichzelf. Zijn buren, 33 en 35 hebben ook elk vier delers, en 34 is het kleinste getal dat omringd wordt door getallen met hetzelfde aantal delers als zichzelf.

Het is het negende Fibonaccigetal en een Pellgetal.

Dit getal is de magische constante van een 4 bij 4 magisch vierkant:

Dit getal is ook de magische constante van het n-Koninginnenprobleem voor n = 4.

Vierendertig is een heptagonaal getal.

Er is geen oplossing voor Euler's totiëntvergelijking φ(x) = 34, waarmee 34 een niettotiënt is. Evenmin is er een oplossing voor de vergelijking x - φ(x) = 34, waarmee 34 een nietcototiënt is.

Happy Birthday!

Miranda

2008-06-24T19:53:00.011+02:00

Morgen staat er in het weekblad KNACK een verhaal over 'vergeten jongeren'. Kern van het stuk is het schrijnend levensverhaal van Miranda. "Zij werd haar hele jeugd van instelling naar pleeggezin naar instelling gestuurd. Eens achttien werd ze aan haar lot overgelaten. Luttele maanden later stierf ze door chaotische zelfmedicatie." Zo begint het artikel.

Het stuk kwam er dankzij medewerkers van JAC Plus, deelwerking van CAW Metropool. Dat is de organisatie waarvoor ik werk.

Het is goed en nodig dat de media dit onderwerp oppikken. Dat mensen oog krijgen voor deze vergeten groep die kampt met serieuze problemen. CAW Metropool stuurt hierover al een tijd signalen uit, maar tot op heden met weinig reactie. Laat dit artikel een belangrijke nieuwe stap zijn. Zodat de samenleving een fatsoenlijk antwoord kan formuleren op de vraag: "Hoeveel moeten er nog sterven voor er iets verandert?"

Wakker

2008-06-24T16:07:00.007+02:00

Een arm die slaapt, vingers die niet meewillen, een schouder die trekt, haar dat in alle richtingen staat, flanellen benen en een voze kop. Ik ben wakker, na een middagslaap. En dan te weten dat het vanochtend al een paar uur duurde vooraleer ik echt wakker was.

Park Spoor Noord

2008-06-23T09:59:00.007+02:00

Als het goed is zeggen we het ook. Dus voor wie er aan twijfelt. Ik ben niet verbitterd, verzuurd, tegen alles en iedereen.

Zondagmiddag ben ik samen met L. en de The Thumb Girls gaan wandelen in Park Spoor Noord. Dit nieuwe park op het vroegere Spoorweg Emplacement aan de brug richting Noorderlaan is een aanwinst voor 't stad en nog meer voor de fel geplaagde wijk Antwerpen-Noord. Het park is nog niet helemaal af maar het ziet er wel al ok uit. Alleen al voor de fantastische skateramp is het de moeite om een keer te gaan kijken. Met het mooie weer liep er ook heel wat divers volk rond. Zoals het hoort dus.

Meisjes

2008-06-22T11:06:00.003+02:00

Ik kijk voetbal op de Nederlandse televisie. Zowel de kwaliteit van het beeld als het commentaar zijn beter. Bovendien zijn ze ook een seconde sneller dan VT4. Zap maar een keer tussen de twee zenders.

Door NOS te kijken zie ik ook Nederlandse reclame. Zo passeert er af en toe een spotje voor een concert van Doe Maar in De Kuip in Rotterdam. Ergens half juli. Overbodige nostalgie-trip lijkt mij. En één die je beter via You Tube kan doen. Bij deze. Het nummer '1 nacht alleen' uit hun afscheidsconcert in 1983. Ik kende in die tijd al hun teksten van buiten, incluis de vriendinnen van Henny Vrienten. Kijk op 2.16 en zing mee: Sylvia Jeanette Natalie en Fien / Elsje Treesje Truus Babette Betsie en Sabine / Greet Margreet Margriet Marie Marije en Angelien / Mies Marjan Marjo Marleen en kleine Tine ohohohohohoho...

De meisjes van vandaag kunnen nog steeds even hard krijsen. Of harder zelfs. Gisteren was ik in Vorst Nationaal voor Avril Lavigne. Ik deed daar iemand een groot plezier mee (hoop ik). En daar werd gekrijst en meegezongen alsof hun leven ervan af hing. Bij elke stap naar links of danspas naar rechts gingen die armen de lucht in en werd er geschreeuwd. Dat het er 40° was deerde hen niet. Schattig om te merken dat er in essentie op 25 jaar weinig verandert.

Houdbaarheidsdatum

2008-06-21T09:03:00.008+02:00

Den Delhaize. Ze zijn er vriendelijker dan bij de Carrefour, ze hebben meer keuze dan de Colruyt, het is er leuker dan in een Lidl, en properder dan bij de Aldi. Dat hij duurder is neem ik er bij. Maar enkel op voorwaarde dat de service die je krijgt zijn meerprijs waard is. En daar wringt het toch.

Gisteren kocht ik in de Delhaize aan de Plantin & Moretuslei tapenade van groene olijven. Met mijn geoefend oog keek ik naar de houdbaarheidsdatum. En van de zowat tien potjes die er in het rek stonden, waren er drie met een houdbaarheidsdatum van 13 juni. Twee potjes vervielen op 20 juni. En dat was gisteren. Ver achteraan stond de verse tapenade.

Als dit de eerste keer zou zijn, schreef ik er niet over. Maar het gebeurde eerder al met yoghurt, franse kazen, charcuterie, aardappelen, voorverpakte sla en scheuten. En in de Delhaizes van Reet, Wilrijk, Antwerpen-Zuid, de Stadsfeestzaal en Oostende. (Ja, ik kom graag in een Delhaize.) Is er dan niemand in zo'n supermarkt die dat controleert?

Lange Wapper (4)

2008-06-20T12:47:00.006+02:00

Ik deed iets wat ik nog niet eerder gedaan heb. Ik schreef een brief aan een paar SP.a-ers. Een uittreksel.

Ik ben 37 jaar, woon in de Antwerpse binnenstad en heb sinds 1,5 jaar een vorm van chronische leukemie (CLL). De oorzaak hiervan blijft moeilijk te detecteren. Ook voor de wetenschap. Maar het is een combinatie van fouten in mijn DNA gekoppeld aan de invloed externe omgevingsfactoren. Die omgevingsfactoren gaan veelal over ons milieu. Fijn stof. Chemie. Vervuilde lucht. Verbrandingsoven. Vrachtverkeer. Tsjernobyl. Noem maar op. Zeer waarschijnlijk gaat het ook over een combinatie van deze factoren. Ik ben veel te jong voor dit soort van kanker. Maar ik ben niet alleen. (...) Toevallig? Ik denk van niet.

En wat doet de SP.a nu? Jullie steunen de keuze (binnen het Masterplan Mobiliteit) voor een Lange Wapper Brug in Antwerpen. Langs de stad en door de wijken Luchtbal, Merksem, Linkeroever en Deurne. Vlakbij de woon -en leefruimte van tienduizenden Antwerpenaars. In vogelvlucht op enkele honderden meters van de binnenstad. Jullie maken geen keuze voor minder vrachtverkeer. Voor een tunnel. Voor een ander tracé. Nee. Integendeel. De LW-brug moet en zal er komen. Kost wat kost. 100 miljard oude Belgische franken - zegt men nu al. En ze is zogezegd nog fijn stof neutraal ook. Dat Antwerpen nu al alle normen qua fijn stof overschrijdt - zegt u er niet bij. (Spring gerust een keer binnen om naar onze gordijnen te komen kijken...)

Ik heb in het verleden al voor uw partij gestemd. Ik was ook blij met Patrick Janssens als burgemeester. (...) Maar ik begrijp het niet. Ik verwacht van mijn burgemeester een beter antwoord dan 'Walk and don't look back'. En van mijn minister een beter antwoord dan 'we zullen wat beter moeten communiceren'. (...) Dat jullie als socialisten spelen met de gezondheid van de Antwerpenaars, en vooral deze van de toekomstige Antwerpenaars. Awel merci. En dat je dan zelfs niet openstaat voor valabele argumenten en alternatieven... Dan rest mij enkel nog afschuw. Ik kijk uit naar jullie reactie.

Ik ben precies echt boos. En ontgoocheld.

Lange Wapper (3)

2008-06-20T08:49:00.006+02:00

Het stad was wel van A, maar blijkbaar van korte duur. Kijk ook hier voor de wappersong.

Sint-Jansplein

2008-06-19T14:41:00.013+02:00

Vanmiddag beland in de Rode 7 op het Sint-Jansplein. En meer dan ooit is dat nu een Portugees plein. Zeker met het EK-voetbal. Niet alleen aan die paar Portugese café's maar ook aan huizen, appartementen, snackbars en over de straat zie je ze hangen: de Portugese vlag. Een mooie vlag trouwens. Vanavond spelen ze tegen Duitsland. Ik zal voor hen supporteren alleen vrees ik dat onze oosterburen net iets efficiënter zijn. Zelf wed ik mijn geld op Spanje. Zij winnen met 2-1 de finale tegen Duitsland.

Boeken

2008-06-18T09:39:00.010+02:00

Ik ben een verwoed lezer. Of liever. Ik zou een verwoed lezer willen zijn. Zeker nu ik tijd heb. Maar op een of andere manier komt het er niet van. Altijd iets anders. EK-voetbal, muziek, krant, vrienden, telefoon, internet, TV... of onrust en concentratiestoornissen. Gelukkig lees ik veel over boeken. Dat wel. En loop ik graag in een boekenwinkel rond. En ja. Boeken kopen doe ik ook. Daarom dit lijstje aan te bevelen boeken. Ik heb ze niet gelezen. Ik heb alleen gehoord of gelezen dat ze goed zijn. Meteen de reden dat ze hier in de boekenkast staan.

Najaar

2008-06-17T12:05:00.008+02:00

Ik durf wel eens vooruitkijken. En aldus duiken de eerste plannen voor het najaar op. Om weer te werken, te zwemmen. Om een stap in de wereld te zetten. Theater, concerten, feestjes, vernissages, etentjes. Vrienden en familie. Weekend Ardennen. En nog een weekend Ardennen. Dit gaat echter alleen maar lukken als ik de dingen leer los te laten. Als ik voldoende energie weet vast te houden. En onrust kan ombuigen in rust. Ik hoop tegen dan beter - lees: positiever - tegen alles aan te kijken. En niet altijd in scenario's te denken. Het zal moeten.

Maar eerst nog sessie 6, en een lange zomer. En misschien moet ik maar niet wachten om van dit alles werk van te maken. Kom aan Nico.

Vogel

2008-06-16T15:40:00.008+02:00

Toen ik zonet thuis kwam na een kleine wandeling door de stad was er onverwacht bezoek. Het beestje was in paniek. Het hele huis onder de veren en kaka op het parket. Gelukkig was Lodewijk thuis om hem buiten te zetten. De vogel stoof de straat over. Recht naar het dak van het huis aan de overkant. Hij is daar beter dan hier.

Ok

2008-06-16T12:02:00.002+02:00

Vanochtend op controle geweest en alles was ok.

Lange Wapper (2)

2008-06-15T11:30:00.013+02:00

In De Morgen van dit weekend schrijft acteur Michaël Pas over de Lange Wapper een brief aan zijn burgervader. Pas woont in Antwerpen. Zijn burgervader is dus Patrick Janssens. Een citaat. "Waar ik van schrik is een burgervader die onder het adagium 'walk and don't look back' bij zijn besluit blijft, simpelweg omdat het een besluit is. Zeg mij alstublieft dat dit niet de manier is waarop al die jaren onze stad bestuurd wordt."

In zijn brief haalt hij ook de woorden aan van Sophocles uit Antigone. Zeer toepasselijk.

...vader, verstand is een geschenk van de goden
blijf niet geloven dat wat jij zegt en alleen wat jij zegt juist is
wie denkt dat hij alleen de waarheid
kent of spreekt of doet en niemand
anders
blijkt een vol hoofd zonder hersens
het is geen schande veel te leren
ook al weet je veel
en mild zijn is niet dwaas...

Ook in De Standaard weer pagina's over de brug, en wel onder de niets verhullende titel 'Het spook van de Lange Wapper'. Een citaat van NVA-er Jan Peumans. "Breed maatschappelijk draagvlak is het meest misbruikte woord dat ik ben tegengekomen." "Paulus (voormalig provinciegouverneur) heeft vooral een draagvlak gezocht bij zijn achterban uit de haven. Een brede discussie is er nooit gevoerd" , aldus Manu Claeys van Straten-Generaal.

De Vlaamse regering beslist één dezer over de bouwvergunning. Ze zal ze goedkeuren. Geloof mijn woorden. SP.A-minister Kathleen Van Brempt zei deze week in het Vlaams Parlement dat haar partij 'meer dan ooit' achter het masterplan blijft staan, incluis de brug en het uitgetekende tracé. Ook kwakend minister van Leefmilieu Hilde Crevits doet of er niets aan de hand is. "De keuze voor het tracé is gemaakt." Het is dezelfde Vlaamse regering die de Damse Vaart naar de verdoemenis wil helpen.

Steun de tegenstand. Kijk op www.ademloos.be. Daar kan je online een petitie tekenen en zorgen dat er in het Vlaams Parlement een hoorzitting wordt georganiseerd. Men zegge het voort!

Plantentuin

2008-06-15T09:47:00.018+02:00

Hoe meer ik in Brussel en omgeving kom, hoe mooier en aantrekkelijker ik het er vind. Gisteren deed ik weer een paar nieuwe ontdekkingen. Lodewijk, Eddy en Bert waren daarbij mijn toch wel aangename gidsen.

Het dagje uit begon in Vilvoorde bij De Kuiper. Dat is een plaatselijk resto-monument waar de menukaart bestaat uit paardenvlees, paardenvlees en paardenvlees. Ik koos voor de gegrilde versie met frietjes en als garnituur een kom sla die de ober aan tafel kort bereidt met een klad mayonaise. Als je ooit in Vilvoorde verzeild geraakt. Het is een aanrader.

Na de lunch zijn we gaan wandelen in de Nationale Plantentuin van Meise. Ik was er nog nooit geweest - denk ik. Het is een mooi en groot park. Vlakbij Brussel, naast de A12 zelfs, en toch rustig. Veel eenden, ganzen, waterkiekens aan de vijver. Een kasteel voor ridders en prinsessen. Grote bomen, exotische planten, cactussen, mooie bloemen en grote serres. Tot voor kort stonden die nog te verkommeren. Maar nu wordt er aan gewerkt.
De al vernieuwde serres zien er goed uit. Kortom: ook dit is een aanrader.

Vandaag doe ik niets. Ga ik nergens naar toe. Rusten is de boodschap. Morgen staat er immers weer een controle op het programma.

Japan

2008-06-14T08:00:00.000+02:00

Via NoDesktopHero uitgekomen bij een soort van Japanse Banasplitshow. Ik zou me een ongeluk schrikken. Maar als het anderen overkomt vind ik het onnoemelijk grappig. Zelfs zonder lachband. Er zijn op Youtube nog andere zgn. pranks te vinden die echt alle grenzen overschrijden.

De opening

2008-06-13T09:40:00.003+02:00

De Nieuwe Oogst

2008-06-12T00:00:00.001+02:00

Vorig jaar werd Lodewijk als nieuw talent binnen de grafische vormgeving geselecteerd door Design Vlaanderen. Knap. Vandaag opent in de Design Vlaanderen Galerij in Brussel de tentoonstelling van alle designers en vormgevers die in 2007 geselecteerd werden. 17 in het totaal. Onder hen industriële vormgevers, juweelontwerp, keramiek, meubelontwerp en dus ook grafisch vormgevers. Als tentoonstellingsbeeld gebruikte Lodewijk de affiche die hij eind 2007 ontwierp voor de opera 'Siegfried' in de Vlaamse Opera. Rond die affiche ontstond toen nog enige opschudding in de media.

De tentoonstelling zelf loopt nog tot 17 augustus 2008. De Design Vlaanderen Galerij bevindt zich in de Kanselarijstraat in Brussel, vlakbij de Sint-Goedele Kathedraal. De portfolio van Lodewijk staat online op www.lodewijkjoye.be.

Götterdämmerung (2)

2008-06-11T23:58:00.000+02:00

Ik ben ondertussen thuis. En het was overweldigend. Mooi. Prachtig. De staande ovatie was voor één keer terecht. Minutenlang. Ik trilde als het over was. Ga dit zien. Ga dit zien. En oh wat heb ik onze uitjes naar het theater gemist.

Götterdämmerung

2008-06-11T08:30:00.005+02:00

Vanavond naar de Opera. Voor Götterdämmerung, de laatste van de vier opera's van Richard Wagners Der Ring des Nibelungen. Het is een marathon. Een opera die bijna vijf uur duurt. Gelukkig is er meer dan één pauze. Ik kijk er wel naar uit. De vorige opera's van de Ring in een regie van Ivo van Hove waren overweldigend. En een bewijs dat opera ook hedendaags kan zijn, en een betekenis kan brengen. Als er maar over wordt nagedacht. De Standaard schreef gisteren over deze voorstelling de volgende woorden: "Triomfantelijke apotheose. (...) Geniaal. (...) Chapeau." Ik ben benieuwd. Tussen haken. Lodewijk maakte ook voor deze voorstelling van de Ring weer een geweldig programmaboek.

Lange Wapper

2008-06-10T13:27:00.010+02:00

Ik heb een writer's block. Zo voelt het toch. Er is vandaag teveel om over te schrijven. En ik kan niet kiezen.

Over 10 juni 2007 en Yves Leterme heb ik het al eerder gehad. Vandaag is de laatste stembusgang precies 1 jaar achter de rug. Sindsdien is er niets meer gebeurd. Niets. Ik probeer mezelf ervan te weerhouden om mijn ongeloof in Leterme elke week prijs te geven, maar weet dat het me veel moeite kost om het niet te doen. Ik had het ook over Tommeke kunnen hebben. Of over Hollanders die knap winnen tegen Italië.

Het liefst van al had ik lang en breed willen uitweiden over de waanzin van de Antwerpse Lange Wapper brug. Voor de niet-weters. Om de haven en de ring te ontsluiten plant men in Antwerpen een mega hangbrug over de stad. Niet over de Schelde. Over de stad. Nabij Deurne, Merksem, Antwerpen-Noord en het Eilandje. Daar waar een paar honderdduizend mensen wonen, werken, leven. Het project is onnodig, geldverslindend en bedreigt de volksgezondheid. Professor Allaert - een autoriteit op vlak van ruimtelijke ordening - noemde het hele project ondertussen achterhaald. "Uit de Middeleeuwen." Er is zelfs een duidelijk alternatief tracé voor handen. Dat maakten buurtbewoners duidelijk. Maar (bijna) niemand die naar hen luistert. Het deert niet. Patrick Janssens' reactie op de opnieuw opgelaaide commotie was gewoon ontluisterend. "Walk and don't look back." Triest. Zielig. Het is een uitspraak die ook bij President Bush zou passen. Janssens moest zich schamen. Maar niemand bij de SP.A die hierop reageert. Ondertussen mogen ze daar hun mond toch opendoen. Dacht ik. Kijk. Nu ben ik nog kwaad ook. Ik ga snel op mijn terras zitten. Genieten.

Bijna over

2008-06-09T09:16:00.006+02:00

Maandagochtend en het lijkt voorbij te zijn. Sessie vijf met al zijn beslommeringen. Of toch zo goed als. Volgende maandag is er nog een controle. En dan op naar de volgende en meteen ook laatste chemosessie. Je kan je niet voorstellen hoe hard ik naar 2 juli uitkijk. En nog meer naar de week nadien. Dan is het echt voorbij. Dan kan ik hopelijk beginnen aan een lange zomer zonder fysieke miserie. Dan kan ik tijd nemen om te recupereren. Om weer op te bouwen. Maar eerst nog die laatste sessie. Ik zie er nu al tegen op. Dat belooft.

De aarde

2008-06-08T10:41:00.010+02:00

Zaterdagmiddag liep het even niet zoals gehoopt en verwacht. Ik dus het bed in, met de laptop en een film. Met mijn verjaardag had ik hem gekregen van Albrecht. De dvd "Earth - de reis van je leven", een natuurdocumentaire van de BBC. 1,5 uur heb ik geboeid gekeken. Naar giraffen, olifanten, walvissen, paradijsvogels, ijsberen, tijgers, dolfijnen, apen. Noem maar op. Knap gefilmd, mooi én spannend. Wel kwam af en toe de vraag opborrelen. Is dit allemaal waar? Niet getrukeerd? Hoe filmen ze dat? Een making-of zat er jammer genoeg niet bij. Maar een aanrader voor een middag spektakel is het zeker.

Foule sentimentale

2008-06-06T11:05:00.005+02:00

Ze draaiden het zonet op de radio en ik werd in één klap goed gezind. Ik heb meegezongen. Het nummer is van Alain Souchon. Het trekt op niets maar ik word er vrolijk van. Het doet me ook op de een of andere manier aan vroeger denken. Gek. Want het nummer dateert maar van midden jaren negentig.

Immo

2008-06-06T10:31:00.006+02:00

Gisteren gelezen in De Standaard. Het stond in een opiniebijdrage van de Vlaamse Vastgoedfederatie. Hun woordvoerder herhaalde het 's ochtends nog een keer bij Peeters&Pichal op Radio 1.

"Beweren dat men evengoed (een huis) zelf kan verkopen, na enige voorbereiding, is even dom als een kankerdiagnose stellen via Wikipedia of de medische encyclopedie."

Ik vind dit een compleet overbodige vergelijking. Bijna kwetsend. Of ben ik gewoon extra-gevoelig voor alles wat met kanker te maken heeft?

Monfils

2008-06-05T10:46:00.011+02:00

Zo zo. Frankrijk heeft een nieuw tenniswonder in huis. Gaël Monfils. 21 jaar, sympathiek en pakt op TV. Gisteren verpletterde hij op Rolland Garros - tot groot jolijt van de commentatoren op France 2 - de Spanjaard Ferrer. Het was geweldig om te zien hoe Monfils zichzelf en het publiek wist op te zwepen. Benieuwd wat hij er morgen van bakt tegen Federer.

In een week als deze mag men wat mij betreft nog meer sport op TV geven. Het leidt af, ontspant, en doet je alle speeksel-koppijn-misselijkheden in één klap vergeten. Op naar het EK Voetbal.

Sessie 5 / Dag 3

2008-06-04T15:34:00.003+02:00

Nog één sessie te gaan, en dan is het over. Dat is het overheersend gevoel vandaag. In het ziekenhuis had ik het gezelschap van Albrecht en Lodewijk. Dus geen I-Pod.

Het gaat nog vrij ok of word ik gewend aan de bijwerkingen? Wie zal het zeggen. In ieder geval lig ik al de hele middag vaag uitgeteld in de zetel.

Sessie 5 / Dag 2

2008-06-03T13:33:00.004+02:00

Ik lijk wel een medicijnman vandaag. Fludarabine, Cyclophosfamide, Neotigason, Allopurinol, Docaciclo, Co-Trimoxazole, Zofran. En dat allemaal sinds 8 uur vanochtend. Goed dat ik geloof in de medische wetenschap.

Voorlopig gaat het nog. Geen I-Pod in het ziekenhuis. De ouders waren mee. En vanmiddag Rolland Garros. Of Vitaya.

Sessie 5 / Dag 1

2008-06-02T16:12:00.006+02:00

Vandaag was de start van chemosessie 5. En anders dan de vorige keren voel ik het al. Brrrr. Op de I-Pod één liedje van Sufjan Stevens. Voor de rest naar Rolland Garros gekeken. Ik denk dat ik dit de komende week nog zal doen.

Martha W

2008-06-01T11:04:00.020+02:00

Gisteren met Lodewijk en Kristof naar de Botanique in Brussel voor het concert Martha Wainwright. Conclusie: Fijne madam, ontwapenend, aandoenlijk en schoon botten. Ze was goed bij stem en heeft mooie liedjes. Haar nieuwe cd is echt ok. Jammer dat het allemaal wat te luid stond.

Meetkerke

2008-05-30T11:00:00.012+02:00

Vanavond moeten we naar Meetkerke, West-Vlaanderen, voor het trouwfeest van Maaike en Kenneth. Maaike is een nicht van Lodewijk. Vorige week waren we ook al op een trouwfeest, van een andere nicht van Lodewijk. Toen was het de beurt aan Suzan en Nicolas. Blijkbaar is de joenkheid terug toe aan het huwelijk.

Ik vind het wel ontroerend als mensen elkaar het ja-woord geven. Het maakt me enthousiast. Vroeger zag ik daar de zin niet van in. Ondertussen kijk ik er anders naar. Genuanceerder. Soms vind ik het zelfs meer dan aanlokkelijk om ook zelf te trouwen. In ieder geval. Als het er van komt zal het met Lodewijk zijn. Dat staat vast. Voor de rest is alles nog mogelijk. 2009. 2010. 2011. Groot feest. Geen feest. In het wit. Met koets. Zonder koets.

Zonder gaatjes

2008-05-29T11:16:00.008+02:00

Ik had vanochtend een afspraak met de tandarts. Resultaat: weinig tandsteen en geen gaatjes.

Ik zit er niet mee in om naar de tandarts te gaan. Ooit was dat wel anders. Als kind had ik er een bloedhekel aan. En schrik - een hemelse schrik. Alles zou ik gedaan hebben om niet te moeten gaan. Eén keer zette ik zelfs een walkman op om het geluid van de boor niet te moeten aanhoren. Vreselijk. Maar niet gaan was thuis geen optie. Met ouder worden veranderde dat. Eens op vrije voeten was het over. Ik ging niet meer. Probleem opgelost. Totdat de pijn niet meer te harden was. Zo ben ik dan bij mijn huidige tandarts beland. Twaalf weken achtereen ben ik er toen geweest. Sindsdien is de schrik over. Zij leerde me ook juist poetsen en hoe te flossen. Je kan immers ook fout flossen, weet ik nu.

McCain = Bush

2008-05-28T09:00:00.002+02:00

De kans bestaat dat republikein John McCain bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen van november Barack of Hillary weet te verslaan. Alle middelen zijn dan ook toegestaan om McCain met Bush te vergelijken. Immers. Als de democraten daarin lukken, hebben ze gegarandeerd de overwinning binnen. Dit filmpje is een (geestige) poging.

Slapen

2008-05-27T10:52:00.003+02:00

Twijfel.
Hoop.
Ziek.
Weten.
Tellen.
Nog een keer tellen.
Afwegen.
Onrust.
Ademhaling.
Denken.
Geloven.
Niet weten.
Onzeker.
Kunnen.
Zeker weten.
Slagen.
Genezen.
Werk.

Het is het ritme van mijn nachten. Gisteren ging het er zo aan toe tussen 3 en 4 uur 's nachts. Vannacht tussen 1 en 2 uur. Ik heb dan maar een slaappil gepakt. Voor het eerst sinds lang. Maar het betert wel weer.

Mijn straat (2)

2008-05-26T09:53:00.012+02:00

Achter onze hoek, in de Hemelstraat, staat een kerk waar de mis nog wordt gecelebreerd. Letterlijk dan. In het Latijn, met een overdaad aan wierook en een pastoor die de mis doet met de rug naar zijn volgelingen. En hij is er trots op. Klik hier. Gisteren had deze kerk haar hoogdag. Hun sacramentsprocessie kwam ook door onze straat. Enkele tientallen gelovigen, wat beelden en het Ave Maria. Het was vrij sympathiek. Ware het niet dat meneer pastoor onder een luifel liep. Hoe arrogant. En vooral neerbuigend voor zij die achter hem liepen. Ik had ook zo mijn vragen bij de door kinderen gedragen levensgrote paternoster... Een tijd geleden ging het er in de straat nog iets vrolijkers aan toe. Met de Hare Krishna's. Ook sympathiek, maar zeker zoveel vragen.

De druppel

2008-05-25T00:01:00.004+02:00

Ik heb een zwak voor Sade. Al van in de jaren tachtig is ze een favoriet. Om niet te zeggen dé favoriet. Ik ken al haar nummers. Zing ze wel eens mee. Ik durf ze ook - op een onbewaakt moment én na voldoende witte wijn - playbacken. Incluis haar pasjes, pose en bewegingen. Met volle overtuiging. En dan durf ik ook te gillen. "De druppel. De druppel. Nu komt de druppel." Op 1.13 is het zover.

Ik zag ze live in 1993. Samen met Rein. In Vorst Nationaal. Ik krijg nog altijd kippenvel als ik er aan terugdenk. Ik heb er ook veel voor over om ze nog een keer terug te zien. Het is irrationeel. Ik weet het. Maar het zij zo.

Het systeem

2008-05-24T10:41:00.005+02:00

Gisteren stak ik op het voetpad een iets oudere vrouw voorbij. Type Mechelsesteenweg-Frans. Ik stapte gewoon voorbij, deed niet raar, sprak niet luidop. En toch schrok die vrouw haar bijna een ongeluk. Ze greep ook onmiddellijk naar haar handtas. Mevrouw ziet me bedenkelijk kijken, en spreekt me aan. Vorige week is ze om half vier 's middags overvallen. In het Nachtegaelenpark. Handtas weg, bril afgepakt, ring van de vinger gerukt. Ik kon enkel prevelen dat ik het niet was. Een kleine glimlach verscheen toen, eerder een grimas. En toen kwam het. Natuurlijk. "Ik weet niet of ze ze al hebben. Wat maakt het ook uit. Ze zouden toch al terug vrij rondlopen..." Ik vind het erg om toe te geven maar waarschijnlijk heeft ze wel gelijk. Kijk naar de overvallers van mijn huisarts. De daders waren twee snotneuzen van 15 en 17 jaar. Ze zetten het mes op de keel van hun slachtoffer, zijn extreem bruut, plunderen zijn portefeuille en bankrekening. Vrij snel worden ze opgepakt. Mooi zo. Alleen worden ze dezelfde dag opnieuw vrijgelaten. Geen plaats in Everberg of een andere instelling. Voor mij stopt het dan. Dat krijg je met de beste wil van de wereld niet meer uitgelegd. Dat mensen dan woest zijn? Normaal toch.

Veilig en ongehinderd de straat op kunnen of in een park gaan wandelen. Ongestoord geld afhalen aan een bankautomaat. Een dokterspraktijk runnen. Een winkel uitbaten. Dat is toch gewoon een basisrecht. Waarom lukt het dan niet? Waar loopt het mis? Waar faalt het systeem?

Godfried en Lodewijk

2008-05-23T08:30:00.000+02:00

Wat hebben Lodewijk en kardinaal Danneels met elkaar gemeen? Ze gaven gisteren alle twee hun ontslag. Godfried bij de Paus. Lodewijk op zijn werk. De reden verschilt natuurlijk wel. Lodewijk is er nog géén 75. En of Danneels ook zo opgelucht is, weet ik niet. Wel weet ik dat het voor Lodewijk de juiste beslissing is. Op naar ander, meer en beter.

ZiZo

2008-05-22T00:01:00.005+02:00

Zowat tien jaar geleden werkte ik voor de Federatie Werkgroepen Homoseksualiteit, nu bekend onder de naam Holebifederatie. Ik schreef in die tijd ook voor hun tijdschrijft ZiZo. Heel wat politici heb ik toen geïnterviewd. Over de Roze Zaterdag, de openstelling van het huwelijk en de anti-discriminatiewet. Af en toe waagde ik me ook aan een recensie van een boek of plaat. Ik herinner mij nog een jubelende recensie over Placebo. En kijk. Voor één keer heb ik dit terug opgepakt. Ik recenseerde zopas een dubbel-cd van Paul De Leeuw: 'Symphonica in Rosso'. Als het goed is verschijnt de bespreking in de volgende ZiZo. Maar zie hier alvast een uittreksel. (Ik weet niet of ze dit bij ZiZo zo fijn gaan vinden. Maar ik vond het toch kunnen.)

(...) Onder de noemer ‘Symphonica in rosso’ verkocht hij het stadion maar liefst vijf keer uit. Met symfonisch orkest, de band onder leiding van Cor Bakker, een resem gasten als Simone Kleinsma, Adje (natuurlijk) en Marco Borsato (die al in 2006 met hetzelfde concept het stadion meermaals liet vollopen) én hits, heel veel hits. Passeren de revue: ‘Samen zijn’, ‘k heb je lief’, ‘Blijf bij mij’, ‘Droomland’ en ‘Vlieg met me mee (naar de regenboog)’. De Leeuw wordt daarbij voortgestuwd door tienduizenden meezingende fans. Het heeft iets van het Vlaams Nationaal Zangfeest maar dan anders. (...) Is het goed? Nee. Zijn er uitschieters? Weinig. Is het aanstekelijk? Ja. Maar eigenlijk zegt zo’n cd weinig. Paul De Leeuw moet je bezig zien. (...)

Bert André

2008-05-21T13:59:00.009+02:00

Bert André is niet meer. Dood. Hij had net als ik een chronische vorm van leukemie. Weliswaar een andere dan ik. Dat wel. Maar toch. Het komt scherp binnen. Nog begin dit jaar verscheen er in het tijdschrift Leven een interview met hem. Over zijn ziekte en hoe hij er mee omging.

Fijn stof

2008-05-21T10:09:00.023+02:00

Jaarlijks sterven er in België 630 mensen als gevolg van een teveel aan kleine stofdeeltjes in de lucht. Het fijn stof maakt ook dat de levensverwachting van de gemiddelde Belg daalt met 13 maanden - het hoogste cijfer in Europa. Dat zegt een onderzoek van de KULeuven. En niemand die er iets aan doet. Niemand die er wakker van ligt. Of toch. HUMO schrijft er deze week over. En gisteren stond het ook ergens heel klein in De Standaard.

Fijn stof kent veel bronnen. Landbouw, industrie, mazoutkachels, vervoer en transport. Maar liefst één derde van al het fijn stof wordt veroorzaakt door auto's en vrachtwagens die op diesel rijden. En dit fijn stof is drager van zware metalen, pcb's en dioxines. Het zorgt bij heel wat mensen voor ademhalingsproblemen. Hoe fijner het stof ook, hoe verder het doordringt in de longen. En vandaar naar de lymfeknopen en de bloedbaan. Aldus is fijn stof medeveroorzaker van - en daar gaan we - kanker, astma, hart- en vaatziekten, chronische bronchitis en longemfyseem.

In het stoutst van mijn dromen durf ik al eens denken dat dit fijn stof, aangevuld met andere milieuvervuilers, de oorzaak zou kunnen zijn van mijn ziekte. Ik weet het niet. Soms denk ik ook dat het aan Tsjernobyl ligt. Of aan de verbrandingsoven in Wilrijk. Wie zal het zeggen? Wat ik wel zeker weet is dat we met z'n allen niet goed bezig zijn. We weten het. Maar niemand die er iets aan doet.

Huisarts

2008-05-20T15:00:00.011+02:00

Een tijd geleden is mijn huisarts in zijn praktijk overvallen. Door de twee - zogenaamd - laatste patiënten die op een avond in zijn wachtkamer zaten. Het moet er nogal bruut aan toegegaan zijn. Aldus mijn huidspecialiste die me het verhaal wist te vertellen (zo gaat dat in dokterskringen).

Sinds begin mei - en als gevolg van de overval - zit de huisarts nu enkel nog op afspraak. Je moet bellen naar een GSM-nummer en dan krijg je een vriendelijke dame aan de lijn die zegt dat je vandaag om 17.45u nog kan komen. Of morgen om 9.30u. Eigenlijk vind ik dit wel makkelijk. Nu zit je immers geen uren meer te wachten in een uitgeleefde, veel-te-drukke wachtkamer met elf andere halve zotten. Anders gezegd. Hij had dit beter al eerder gedaan. En als hij nu ook nog zijn praktijkruimte weet te pimpen is het helemaal ok. Alleen. Het is een type dat dat niet ziet, en niet belangrijk vindt.

Och ja, de huisarts. Ik vind het ne goeie. Alleen is verre van iedereen die hem kent het met me eens. Laat ik het daar bij houden.

Controle

2008-05-19T11:36:00.006+02:00

Ik ben net thuis van een nieuwe controle. Alles loopt nog steeds naar wens. Het bloed doet niet gek en blijft mooi de lijntjes volgen. Goed zo. Ik ben wel bekaf. Slaap ook terug slechter. Onrustig. Ik voel dat het ritme trager moet. Langzamer. Ik moet op de rem gaan staan. Minder plannen. En opnieuw meer naar m'n lijf luisteren.

Freud & Mondriaan

2008-05-18T07:45:00.014+02:00

In het Gemeentemuseum van Den Haag loopt al een tijd een fel bejubelde tentoonstelling van de schilderijen van de Britse kunstenaar Lucian Freud. Kleinzoon van Sigmund. Wij daar gisteren met grote verwachtingen naar toe.

Lucian Freud maakt vooral portretten. Hij is bekend van zijn naakten. Weinig elegant, plomp, vlezig. Hij maakt zijn modellen niet mooier, integendeel. Hij schildert de mens zoals hij is. Vaal. Bleek. Dooraderde huid. Freud wordt op handen gedragen. Zijn werk wordt bewonderd. Mij ontgoochelde het. Waren de kleine portretten of gezichten nog mooi dan deden het grotere en brutere werk me weinig. Niets eigenlijk. Het is mijn ding niet. Het pakt niet.

Meer verrast werd ik door het Gemeentemuseum zelf. Het is een aantrekkelijk gebouw van de hand van de Nederlandse architect Berlage. En. Zij hebben de grootste collectie Mondrianen ter wereld. Ze hingen er op een manier om u tegen te zeggen. Het is zeldzaam dat je in een museum van één kunstenaar zo'n overzicht te zien krijgt. Een overzicht waarmee je de ontwikkeling van Mondriaan tot abstract schilder zichtbaar kan volgen. Stap voor stap. Met als eindpunt zijn toch wel geweldige werk zoals iedereen het kent. Knap.

Vlaanderen

2008-05-17T00:01:00.010+02:00

Jezelf niet in vraag stellen. Op de boodschapper schieten. Kritiek van de Verenigde Naties, de Raad van Europa en de Europese Commissie zonder meer naast je neer leggen. Denken dat communicatie je probleem is. Politiek voeren op grond van frustraties uit de Eerste Wereldoorlog. Of er van uitgaan dat Leuven nog altijd niet Vlaams is. De sociologische realiteit ontkennen, zeker van Brussel en omstreken. Denken dat iedereen in een fermette woont, en ook zo leeft en denkt. Ontkennen wat Le Monde of The New York Times schrijven. Zeg dat zij het niet begrepen. En vooral niet luisteren. Als Calimero in de hoek kruipen is veel makkelijker. Het slachtoffer zijn. Je wentelen in je ongeluk. Wel. Het Vlaanderen van vandaag is goed op weg. Triest.

Platenwinkel

2008-05-16T08:29:00.006+02:00

Ik moet straks nog naar de platenwinkel. Het kwam er gisteren pardoes uit, zonder nadenken. Dom natuurlijk. Er zijn geen echte platenwinkels meer. Dat is iets uit mijn jonge tijd. Je had Dilewijns op de Wapper of Brabo op de Grote Markt. De FNAC bestond nog niet. En de Metrophone - voorloper van de Bilbo - was toen nog achteraan een winkelgalerij op de Meir. Een galerij die er al lang niet meer is. Net als de platen dus. Toch bij mij. Een paar geleden heb ik ze allemaal weggegeven. En nu komen er nog slechts sporadisch CD's binnen. De meeste muziek staat nu op de computer en wordt ook zo gekocht en afgespeeld. Maar dit alles dus om te zeggen dat ik gisteren naar de platenwinkel ben geweest. Voor een plaatje van Martha Wainwright. De nieuwe. En wat denk je? Fantastisch natuurlijk.

Bruselas

2008-05-15T08:02:00.022+02:00

Ik was gisteren een dag in Brussel. Met Bert. Eerst naar de Vossenmarkt in de Marollen. Na de lunch gaan wandelen in het Zoniënwoud. Dat was geleden van toen ik kind was. Het was er groter, en mooier dan ik dacht. En ook dichter bij het stadscentrum. En rustig, en eekhoorns, én vogels. Kortom: één grote verrassing. 's Avonds kwamen Lodewijk en meneer Eddy nog afgezakt. Bert woont in de Brusiliatoren in Schaarbeek. Daar hebben we nog gezeten. Met een knap uitzicht op het Josafatpark. Afsluiter van een schoon dagske hoofdstad.

Collega's

2008-05-13T14:55:00.002+02:00

Ik ben zonet bij de collega's van de centrale dienst langs geweest. Was eerst gaan luchen met M. En nadien dag gaan zeggen. Met een klein hartje. Het is confronterend om er te komen maar wel fijn. Iedereen content om mij te zien. En ik zeker zo om hen te zien.

Ziekenhuis

2008-05-13T09:39:00.006+02:00

Ik droomde vannacht dat ik in een ziekenhuis werkte. Van waar zou dit komen? Veel analyse is daarvoor niet nodig.
Met mij gaat het ok ondertussen, goed zelfs. Op een paar kleinigheden na is het voorbij. Nog twee sessies te gaan... Sinds zondag al geprofiteerd en vooral genoten van het mooie weer. Vandaag en morgen ook nog. Laat de zomer maar komen.

Last.Fm

2008-05-12T00:01:00.009+02:00

De aandachtige kijker merkte het al. Mijn foto op de blog is gewijzigd. Hiermee speel ik in op de nieuwsgierigheid die er bij enkelen leeft om te weten hoe ik er nu uitzie. Wel. De foto is getrokken op mijn verjaardag. Vorige week dus.

De koptelefoon wijst op mijn al beschreven liefde voor muziek. Sinds kort ben ik er nog meer mee bezig. Ook omdat ik nu tijd heb natuurlijk. Op de blog vind je nu een overzicht van de muziek die ik de afgelopen week het meest speelde. Het overzicht komt van Last.Fm, één van de betere social-networkingsites. De site kent een eindeloos aantal mogelijkheden, zeker als het over muziek gaat. Je kan vanzelfsprekend je eigen muziek draaien en lijstjes maken. Daarnaast leer je er makkelijk nieuwe muziek kennen. Je kan vrienden maken - al ben ik daar toch te oud voor vrees ik - en kijken hoe mensen met een gelijkaardige muzieksmaak er uit zien, waar ze leven en naar wat ze nog meer luisteren. Bovendien kan je aan de hand van een artiest of genre een heel radiostation op poten zetten. Van de gespeelde artiest is er altijd een bio beschikbaar, aangevuld met een lijst van concerten. Kortom: heel veel kan en ik ben er weg van.

Voorlopig ken ik maar één nadeel. Op de site verschijnt er af en toe reclame voor Scientology. Gvdmm. Ik heb even gedacht om alles te deleten maar heb het niet gedaan. Bij deze ben je wel gewaarschuwd. Klik niet door.

La terrazza by night

2008-05-11T09:36:00.004+02:00

Vakantie op het balkon

2008-05-10T12:07:00.007+02:00

Het is strandweer. In goede tijden zou ik vandaag afzakken naar het strand van Vrouwenpolder in Zeeland. Breed. Rustig. Mooi. Naakt. En op een klein anderhalf uur rijden van 't stad. Maar niet dus. Het zit er niet in. Ik mag niet in de zon komen. Bovendien voel ik me niet opperbest. Misselijk. Het is precies erger dan gisteren. Maar niet getreurd. Met twee kranten en een fles cola - het enige dat echt smaakt vandaag - red ik me wel op ons balkon. Met stedelijk geluid op de achtergrond. Schreeuwend kind. Scheurende brommer. Tjirpende vogels. En loeiende sirenes van de brandweer. Ik woon hier graag.

Lotgenoten

2008-05-09T11:01:00.011+02:00

Vandaag organiseert de Stichting tegen Kanker in Gent een studiedag over bloedkankers. Uit de aankondiging kan ik alvast een paar hoopgevende zinnen halen: "Onderzoek, met nieuwe mogelijkheden van diagnose en behandeling voorop, maakt voortdurend vorderingen. Bloedkankers zijn daar een goed voorbeeld van: de laatste decennia wordt de diagnose steeds preciezer en de behandeling steeds doeltreffender. Er zijn nieuwe en meer gerichte geneesmiddelen ontwikkeld die zorgen voor een meer doeltreffende behandeling op maat, met minder bijwerkingen. Door die evolutie is de prognose duidelijk gunstiger geworden."

Ik had graag naar Gent gegaan vandaag. Voor de informatie. Om een keer een nieuw geluid te horen. En om te zien of er perspectief is op nieuwe behandelingen. Of - wie weet - op genezing. Door de chemoperikelen kon dit echter niet. (Zolang ik geen al te plotse bewegingen maak, gaat het wel vandaag. Dus niet bukken, niet met het hoofd draaien, niet naar beneden, boven of opzij kijken.)

Wat me van het programma minder zinde waren de ontmoetingsmogelijkheden met lotgenoten. Aan het woord alleen al - genoot van het lot - erger ik me. Ik merk dat ik weinig heb met andere patiënten. In het ziekenhuis kom ik ze tegen, zie ik ze zitten, en hoor ik ze bezig. Over ziekte x en therapie y. Bijwerkingen zus, en bijwerkingen zo. Of dokter één, twee en drie. En ziekenhuis x, y en z. Het interesseert me gewoon niet. Er zijn er slechts een paar van wie ik wil weten hoe het hen gaat. Niet toevallig de mensen die niet altijd zagen en klagen. Maar wel vechten. Op hun manier. Met overtuiging, moed en hoop. Deze mensen geven je energie. Ze zuigen hem niet weg.

Vergif

2008-05-08T11:13:00.011+02:00

Het gaat. Het is zeker niet slechter dan na de derde sessie. Ik doe het ook rustig aan. Dat helpt. Zo lig ik al de hele voormiddag op bed met de radio op Klara. En de krant waarin staat dat hij het écht niet kan. Zelfs De Standaard schrijft vandaag: '800.000 stemmen en nul ideeën'. Met verderop nog een dodelijker zinnetje. 'In de Vlaamse Regering geeft meer dan één Vlaams minister ronduit toe dat Peeters een betere minister-president is dan zijn voorganger'. Eat this. Bonk patat. Dat laatste doet mijn hoofd ook nog af en toe. Snerende hoofdpijn die gelukkig even snel weggaat als hij opkomt. Chemo? Het is (een noodzakelijk) gif.

Sessie 4 / Dag 3

2008-05-07T13:17:00.005+02:00

Het is voorbij. 2/3de van de sessies zitten er op. Laat ik me daar aan optrekken. Voor de rest is het een algemeen kaka-gevoel. En dan heb ik het niet over de voetballer.

Wel gelachen in het ziekenhuis. Heb gescrabbeld met Ilse (mijn zus). Ik ben verloren. Slechte letters. Discussies waren er over woorden als zijlat (bestaat niet), het meervoud van inname (innamen), meso (bestaat niet), zeegetij (bestaat niet), dip (bestaat) en het meervoud van mentor (mentoren - mentors - mentrix).

Sessie 4 / Dag 2

2008-05-06T14:28:00.011+02:00

Ik heb het weer te pakken. Bij product twee van de dag kwam het op. Ik lig nu in bed. Draaierig en met te veel (vies) speeksel. Nog een week doorbijten.

In het ziekenhuis was het wel ok, Nancy was mee en de verpleegsters waren blij met de pralines.

De I-Pod staat nu op Hercules and Love Affair.

37

2008-05-06T07:00:00.000+02:00

Ik heb nog nooit op mijn verjaardag gewerkt. Altijd nam ik een vrije dag. 6 mei. Dat was mijn dag. Dit jaar lukt dat niet. Ik moet naar het ziekenhuis. Het voelt een beetje als werken.

Sessie 4 / Dag 1

2008-05-05T16:41:00.011+02:00

De eerste dag van de vierde sessie zit er op. 10 van de in totaal 18 chemodagen zijn voorbij. Nu ben ik dus echt over de helft. Oef.

Op de I-Pod het beklijvende nieuwe album 'Third' van Portishead. Compleet van mijn sokken geblazen. En stikjaloers op wie donderdag naar Vorst kan afzakken. Mijn beurt komt later. Op Pukkelpop ofzo.

Vier weken

2008-05-04T12:48:00.012+02:00

We zijn weer vier weken ver. En op de eerste week na waren het leuke weken. Met goed en nog beter nieuws. Zonder dip. Met prettige uitjes. En weinig verveling. Nu staat chemo nummer 4 voor de deur. Ik duik dan ook onder voor een dag of tien.

Het ziet er naar uit dat het mooi weer blijft. Als het een beetje meevalt zal ik me op ons balkon wagen. Genietend van de lente, mijmerend over vroeger en uitkijkend naar betere tijden.

Dag van de lach

2008-05-04T09:02:00.006+02:00

La·chen (onovergankelijk werkwoord; lachte, heeft gelachen; lacher) is het door een vertrekking van de mondhoeken en meestal onder voortbrenging van geluid, een gewaarwording van vrolijkheid uitdrukken, aldus Van Dale.

Wie bij mij elke dag een zekere gewaarwording van vrolijkheid weet uit te drukken - meestal zonder geluid maar met een sympathieke glimlach - is de groene globetrottende kikker. Elke dag een nieuwe foto. Kijk hier.

Home

2008-05-02T15:53:00.006+02:00

Ik ben weer thuis. En kijk. De kastanjes staan in bloei. Nu zijn ze op hun mooist. Het is een prettig thuiskomen zo.

La Mer du Nord (7)

2008-05-02T14:11:00.002+02:00

Een laatste foto van de Noordzee, woensdagavond getrokken in Oostduinkerke.

Het patronaat

2008-05-01T09:42:00.007+02:00

1 mei. Dag van de Arbeid. Dag van de strijd tegen het groot-kapitaal. De machthebbers. Dag van de kleine werkman.

Ik heb mijn strijd tegen het patronaat gisteren gevoerd. En spijtig genoeg ook verloren. Het was nochtans een heroïsch gevecht op het minigolfterrein van Oostduinkerke. Spannend. Zeer gelijklopend. Wisselende kopman. Drie strikes. Bijna de hele tijd onder par gescoord. Kortom: hard maar fair. Pas op het einde, bij holes 17 en 18, ging ik ten onder. Kwam het door de spanning? Stress? Of wilde ik te graag? In ieder geval heb ik mijn nederlaag erkend. Al voel ik me wel de morele overwinnaar. Bij meer dan de helft van de holes scoorde ik beter. En van de drie strikes waren er twee van mij...

Onze ijsberg smelt

2008-04-30T10:14:00.006+02:00

Ik ben wel into managementboeken deze week. Nog een moet-je-zeker-gelezen-hebben-boek is het door John P. Kotter geschreven 'Onze ijsberg smelt!'. Het is een parabel over een kolonie pinguïns wiens ijsberg waarop ze leven dreigt te smelten. Op een humoristische, herkenbare wijze beschrijft Kotter de stappen die de pinguïns zetten om hun bestaan, samenleven, organisatie om te vormen tot iets nieuws, iets anders en beter. Aangepast aan de veranderende omstandigheden. Het werkt zeer aanstekelijk. Bovendien leest het boek als een trein. Mooi meegenomen.

La Mer du Nord (6)

2008-04-30T10:04:00.006+02:00

Al sinds het weekend is de zee zo rustig. Bijna onopvallend. Het water klotst niet. Er zijn slechts kleine minimale golfjes. Het water kabbelt als het ware het strand op. Ik heb het al anders geweten.

Mijn organisatie is een oerwoud

2008-04-29T12:32:00.007+02:00

"Visie is meer dan het verbeteren waar je al goed in bent. Visie is net al die kwaliteiten in vraag durven stellen en onderzoeken of ze er nog wel toe doen in de nieuwe wereld." Het is een belangrijke zin uit het managementboek 'Mijn organisatie is een oerwoud', geschreven door Jef Staes. Het boek prikkelt en geeft goesting om je organisatie in beweging te zetten. Een-moet-je-zeker-gelezen-hebben-boek. Nog een zin. "Innovatie is het actief stimuleren van netwerken, men zet de organisatie open voor anderen, accepteert diversiteit en brengt ze samen om sneller te innoveren." En nog één die veel zegt: "Niets doen is het einde. Louter verbeteren is onvoldoende. Vernieuwen is de boodschap."

Met zicht op zee

2008-04-28T21:03:00.013+02:00

Zicht op zee. Dat is de kern van vandaag. Vanuit de zetel, aan tafel of op het terras. Je kijkt hier altijd naar buiten. Naar de zee. Je kan niet anders. De zee lokt je blik, laat je niet meer los.

Hoe je het ook draait of keert. Oostduinkerke is geen bruisend oord. Er gebeurt hier niet veel op een verloren maandag. Zelfs niet met het mooie maar frisse weer van vandaag. Of toch. Vanop mijn uitkijktoren zag ik toch wel wat passeren op het brede strand. Veel wandelaars, al dan niet aan het Nordic Walken, honden, kinderen aan de hand van opa en oma. Groepen uitgelaten tieners, surfers en een paar dappere zwemmers. En in de verte bij laag water: garnaalvissers te paard. Iets typisch van hier. Op het menu dan ook garnaalkroketten.

Villa Maritza

2008-04-27T17:54:00.009+02:00

Ik ben terug aan zee. Deze keer voor een kleine week. Gisteren en vandaag in Oostende, vanaf morgen in Oostduinkerke.

Vandaag zijn we gaan eten in Villa Maritza, een restaurant in een knap pand op de Albert I-Promenade in Oostende (op de dijk dus). Ik wilde daar al een tijd naar toe. Om het zeezicht en de toch ook wel befaamde keuken.
De mama van Lodewijk had ons uitgenodigd. Zij trakteerde voor de verjaardag van de papa, een vervroegd verjaardagskado voor mij, om het goede nieuws over mijn gezondheid te vieren en om te toasten op de prijs die Lodewijk won. Kortom: redenen genoeg. We kozen voor een menu met voor mij in volgorde: Champagne met hapjes * Fijngesneden Sint-Jacobsvruchten met een crème van artisjok, mousse van bloemkool en oester in tempura gebakken * Wilde schotse zalm in een soepje van mechelse asperges en Avruga kaviaar * Gebraden lamsribstuk met een zalf van doperwtjes, jonge wortelen en marmelade van tomaat * Keuze van de kaasplank.
Het was goed. Heel lekker. Vriendelijke bediening. Een geweldig pand en een knap zeezicht.

MG, B&F en de Thumb Girls

2008-04-26T08:20:00.005+02:00

Veel volk gezien gisteren. MG in de ochtend, Bloeme en Fynn in de namiddag, gevolgd door een fijne avond met de Thumb Girls. Meer moest dat niet zijn. Om half twaalf 's avonds was m'n pijp wel uit. Bekaf. En vandaag vroeg op. Om zeven uur klaar wakker, met wijd opengesperde ogen lag ik in bed. Ik ben dan maar opgestaan. Heb opgeruimd, en met een tas koffie een eerste keer door de krant gebladerd. Zoals het hoort op een zaterdagochtend.

ZNA (2)

2008-04-25T13:24:00.005+02:00

Sneller dan verwacht een antwoord van ZNA op mijn vragen van deze week. Zie ook hier. Uit de reactie van de dienst debiteuren: "Bij nazicht van onze boekhouding is de betaling van 48,58 € binnen gekomen op onze rekening op 16 april 2008 en heeft deze betaling de zending van de aanmaning gekruist, hiervoor onze excuses. Wat betreft de terugbetaling van 8,68 € kan u bij de eerst volgende betaling van een factuur het bedrag in mindering brengen want ons betalingssysteem kan geen terugbetalingen doen zolang er nog openstaande rekeningen zijn." Ok. Probleem opgelost.

Martha!

2008-04-25T07:34:00.006+02:00

Martha komt naar Brussel! Dat mailde Lodewijk me gisteren. Yes! Martha Wainwright is iemand wiens muziek me raakt. En dat vanaf het eerste moment ik haar een paar geleden hoorde zingen in de AB. Als voorprogramma van Rufus, haar veel bekendere broer.

Zaterdag 31 mei om acht uur 's avonds in de Botanique. Valt juist voor een nieuwe chemoweek. Perfect getimed dus.

Vanavond. 19.25u

2008-04-24T19:37:00.002+02:00

I-Tunes

2008-04-24T09:14:00.004+02:00

Afgelopen weekend kreeg ik van Albrecht een Giftcard voor I-Tunes. Op die manier kon ik een door hem aangeprezen nummer downloaden. Maar dit lukte niet. Zelfs niet na tien pogingen. Tot mijn grote ergernis. Uiteindelijk heb ik via mail contact gehad met Apple. Met Liwei. Een Apple-medewerker uit China, de Verenigde Staten of Korea. Wie weet. De uren dat hij of zij mailde maakte het in ieder geval duidelijk dat het niet Europa was. Niet getreurd. Mijn probleem is ondertussen opgelost. Ik heb het nummer. Vermeldenswaardig is bovendien dat de hulp van Apple uitermate vriendelijk en correct was. En snel. En persoonlijk. Daar kunnen heel wat andere organisaties nog een puntje aan zuigen. Zeker in België.

ZNA

2008-04-24T09:10:00.008+02:00

Het Ziekenhuis Netwerk Antwerpen (ZNA) bijvoorbeeld. Daartoe behoort ook Stuivenberg, mijn ziekenhuis. Over de dokters daar niets dan goed. Zeker de mijne. Idem dito voor de ploeg verpleegkundigen op C4. Het daghospitaal. Ze zijn er vriendelijk, correct, lief, oprecht en vooral goed in hun job. Zelfs als het pokkedruk is. En weet. Het kan er druk zijn. Het loopt echter mis op de dienst facturatie. Daar schort iets aan het systeem.

Het spreekt voor zich dat de ziekenhuisrekeningen hier met zekere regelmaat toekomen. Zo is dat nu éénmaal. Het gaat ook om grote bedragen waarvan de sociale zekerheid veruit het grootste deel op zich neemt. De rest reken ik door aan de hospitalisatieverzekering. Dus niet getreurd. Dat is in orde. Maar twee weken terug kreeg ik een brief dat men teveel heeft aangerekend. Sindsdien probeer ik dat geld terug te krijgen. Alleen lukt dat niet. Men vertelde me bij ZNA dat dit bedrag niet teruggestort wordt zolang ik bij hen openstaande rekeningen heb staan. Ok. Klinkt plausibel. Alleen heb ik altijd openstaande rekeningen bij hen. Ik kom er meerdere keren per maand, en de facturatie is er pas na zes tot acht weken. Waarschijnlijk zal dit ook nog jaren zo zijn. Kortom: ik zal het teveel aangerekende bedrag dus nooit meer terugkrijgen. Kafka op zijn best. Nu gaat het nog om een klein bedrag: 8,68 euro. Maar wat als men 868 euro teveel had aangerekend?

Op mijn mail kreeg ik nog geen reactie. Ik ben ook benieuwd of en wanneer ze wel zullen reageren. Ik wil op zijn minst een antwoord, en liefst ook mijn centen. Anders wordt het misschien iets voor Peeters & Pichal op Radio 1. Pittig detail. Nog deze week kreeg ik een aanmaning in de bus voor een ZNA-rekening die ik mooi op tijd had betaald. Zucht.

De vakbond

2008-04-24T09:00:00.003+02:00

Over Peeters & Pichal gesproken. Daar kwam vakbondsman Jos Digneff van de socialistische overheidsvakbond ACOD de treinstaking van volgende week woensdag verdedigen. Hij liever dan ik. De spoorbonden leggen dus de dag voor het extra lange 1 mei-weekend het werk neer. Ook in het verleden staakte ze bij het spoor meermaals juist voor een weekend. Of op kerstavond en oudjaar. Zoals in 2007. En dat is dus niet toevallig. Zo moest de vakbondsman uiteindelijk toegeven.

Eerst wrong Digneff zich nog in alle (on)mogelijke bochten. Hij wilde niet toegeven dat de bonden altijd voor een weekend of feestdag staken. Nadien wel. Maar het was niet express. Wel toevallig. Alé. Het kon niet anders. De brief met de stakingsaanzegging moest immers op maandag op de post gaan. En dan duurt het precies tien dagen voor de bonden kunnen staken. En tien werkdagen na een maandag is toevallig altijd een vrijdag. Op de vraag of hij brief dan niet op een dinsdag kan posten gaf hij een wazig onduidelijk antwoord. Uiteindelijk - na lang aandringen van Annemie Peeters - gaf hij toch toe dat het op vrijdag makkelijker is om treinbestuurders te mobiliseren. Onnozelaar, denk ik dan. Zeg dat dan gewoon.

Je kan het stuk uit het radioprogramma hier terughoren.

Zet een kaars voor je raam

2008-04-23T09:52:00.000+02:00

"Ik weet dat je 't niet echt hebt op de kerk enzo maar ik heb het toch niet kunnen laten, ik was gisteren toevallig met de collega's in Oostakker (Lourdes) en heb een kaarske gebrand." Dit stond gisteren in een mail. Mooi toch. Er zijn nog anderen die voor mij wel eens een kaars branden. De collega's van de personeelsdienst van Metropool bijvoorbeeld. Daar brandt er elke dag één. En in de kathedraal van Boedapest. Daar werd ook al aan mij gedacht. Idem voor parochiekerken in Hove, Berlaar en Merksem.

Goede verstaanders weten het al langer. Ik heb heel weinig met geloof of bijgeloof. Het is mijn ding niet. Ik kan er soms ook heel kwaad van worden. Zeker van een instituut als de kerk. Of wanneer moslims domme dingen zeggen. Maar met de jaren heb ik ook wel respect gekregen voor mensen die geloven (toch zolang ze ook mij respecteren). Zo is het niet alleen maar lief en schattig dat er kaarsen gebrand worden. Ik vind het ook belangrijk. Het is immers hun manier om mij te steunen.

Ik moet trouwens toegeven dat ook wij hier wel eens een kaars aansteken. Maar dan eerder voor de gezelligheid. Rob De Nijs volgend zetten we ze af en toe zelfs voor het raam. Maar het gaat ook verder. Op onze trip naar zee hebben Lodewijk en ik een kaars gebrand in de Sint-Petrus-en-Pauluskerk in Oostende. En in de Onze Lieve Vrouwekerk in Damme. Gewoon. Om samen even stil te staan bij het ziek zijn. En met in het achterhoofd de gedachte: stel dat het toch iets uithaalt...

Een lap

2008-04-22T09:20:00.021+02:00

Na het goede nieuws gisteren, zei één van de verpleegsters tegen mij: 'Nu gaat ge d'r vandaag toch een lap opgeven?!'. Een lap is het niet geworden. Wel een leuke dag. Zeker omdat Lodewijk een vrije dag had.

We zijn gaan lunchen in Pazzo, vlakbij het Eilandje. Het is een goed adres in Antwerpen. En uitermate lekker. Ik had Pastinaaksoep en nadien Ossehaas met Italiaanse groenten en een aardappeltaartje. Lodewijk had eerst een bruschetta met Italiaanse kaas, gevolgd door Doradefilet. Als afsluiter warme chocoladetaart met bananenijs. Eén portie voor ons twee. Perfect. Bovendien kregen we als opener een glaasje Prosecco van het huis. Kon niet beter.

Na de lunch naar de Stockverkoop van Dries Van Noten. Dat is daar om de hoek. We gingen gewoon kijken, niet kopen... Twee T-shirts, een korte broek en een pull later zijn we buitengekomen. Superkoopjes zullen we maar zeggen.

Van daaruit met de fiets - het was ook nog mooi lenteweer - naar Vanden Borre. Voor een nieuwe wasmachine. De onze is het aan het begeven. Het wasprogramma start met zwieren. Of zwiert met schuim (spectaculair). Het water loopt niet altijd meer af. En als je pech hebt komt het wasgoed stomend uit de machine. Zelfs bij 40°. Tijd voor een nieuwe dus. We kochten een Bosch WAE 32460 FG. Wordt donderdag geleverd.

In de vooravond nog afgezakt naar het terras van de Zeppos. Voor een wit wijntje. Met Tom, Albrecht, Marc en Pollie. Het was één mijn eerste echte terrassen van 't jaar. Als afsluiter nog naar twee afleveringen gekeken van The West Wing. Ondertussen al seizoen 5. Ik zei het al. Het was een leuke dag gisteren.

Vandaag kan ik de wereld aan

2008-04-21T11:33:00.004+02:00

Vandaag was ik op controlebezoek bij de dokter. Tussentijdse evaluatie na drie chemosessies. Basis van dit gesprek waren nieuwe bloedonderzoeken, resultaten van CT-scans en de kennis van hoe mijn lijf reageert op de medicatie. En er is maar één conclusie mogelijk. Het gaat goed! De opgezwollen klieren in buik, oksel, lies en hals zijn serieus verminderd. Drie vierde van de zwellingen zijn verdwenen. Daarnaast doet de medicatie met mijn bloed wat het moet doen. Zonder dat er nieuwe problemen opduiken. Kortom: een zeer tevreden dokter, en een nog meer tevreden Nico. Ik kan vandaag de wereld aan. Dat is het overheersende gevoel. Het geeft ook onwaarschijnlijk veel moed om de komende drie sessies aan te vangen. De bijwerkingen neem ik er dan voor lief bij. Ik weet dat ik er nog niet ben. De chemo zal mij ook niet genezen. Maar ik kan er waarschijnlijk wel voor een tijd tegen. Bovendien opent dit perspectief om na de zomer terug te kunnen werken. Ik kijk er naar uit.

MGMT

2008-04-20T17:18:00.004+02:00

Een tip met superdank aan Pollie. Ik word blij als ik het hoor. Een topper voor de zomer. MGMT, een band uit New-York. Ze staan binnenkort in een uitverkochte AB Club. In juli op het podium van Rock Werchter. Ze zijn net niet briljant. Doet denken aan de vroege David Bowie met een vleug Sonic Youth. Ze zijn catchy en popi. Verderop een volledig concert van hen. Te bekijken via het al even fantastische Fab Channel.

Lender

2008-04-19T15:39:00.008+02:00

Vandaag en morgen krijgt Lender hier alle aandacht. Lender is de jongste zoon van Ivan en Nancy (mijn broer en schoonzus), en één van de twee petekinderen van Lodewijk.

L & L zijn nu naar de cinema (Alvin and the chipmunks). De rest van het weekend wordt gevuld met speeltuinbezoek. Zowat alle speeltuinen in de buurt passeren dan de revue. Al tellend ga je van de ene naar de andere. En na negenendertig komt tienendertig. Logisch niet? Andere succesnummers zijn tramritten, de voetgangerstunnel en het kijken naar de boten in de haven.

Een kind op bezoek hebben, is geestig. Ze zijn één brok energie. Hun enthousiasme en ontwapenende naïviteit doen je zorgen vergeten. Ze vragen wel je opperste concentratie wat het vermoeiend maakt. Wij zijn dat ook niet gewoon hé. Maar niet getreurd. Ze komen graag. Waarschijnlijk ook omdat het hier altijd iets meer, en iets later is. Feest dus.